Popmusik-Strona o muzyce popularnej

Kurt Cobain powiedział podobno, że człowiek jest sławny wtedy, gdy rozpoznaje go każda gospodyni domowa. Nie wiem czy George'a O'Dowda rozpoznają wszystkie gospodynie domowe, jednakże w kalejdoskopie gwiazd i gwiazdeczek jest to z pewnością jedna z najbardziej charakterystycznych postaci. Oprócz tego George O'Dowd jest również świetnym wokalistą, który wywołał wielki wpływ na kształt sceny muzycznej w latach 80. i 90. o czym wielu zapomina, mając w głowie głównie skandale, których bohaterem był artysta. Kłopoty muzyka rozpoczęły się bardzo wcześnie. Młody George kochał poezję i teatr i ani mu się śniło uczyć. Konflikt z nauczycielami przyczynił się do tego, że O'Dowd został wydalony ze szkoły. Dzięki temu jednak rozpoczęła się jego kariera artystyczna. Muzyk zatrudnił się w butiku odzieżowym, gdzie w wolnym czasie cały czas przymierzał ciuchy oraz zapisał się na kurs makijażu. Wszystko po to, aby stworzyć idealny wizerunek gwiazdy pop. George O'Dowd jak każdy młody,...

Queen - A Kind of Magic (1986) EMI, Parlophone 01. One Vision (Queen) – 5:10 02. A Kind Of Magic (Roger Taylor) – 4:24 03. One Year of Love (John Deacon) – 4:26 04. Pain Is So Close to Pleasure (Freddie Mercury, Deacon) – 4:21 05. Friends Will Be Friends (Mercury, Deacon) – 4:07 06. Who Wants to Live Forever (Brian May) – 5:15 07. Gimme the Prize (Kurgan's Theme) (May) – 4:34 08. Don’t Lose Your Head (Taylor) – 4:38 09. Princes of the Universe (Mercury) – 3:32 Po koncercie na LIVE AID popularność zespołu sięgnęła zenitu. Płyta "A Kind Of Magic" z miejsca stała się bestsellerem, a towarzysząca jej trasa koncertowa okazała się jedną z najgłośniejszych w historii. Polscy fani mogli oglądali to wszystko z dystansu z nieukrywaną zazdrością do reszty świata. Komunizm sprawił, że Freddie Mercury z zespołem nie przyjechał do Polski i relacje z tamtych koncertów Queen Polacy oglądali niczym lądowanie kosmitów. Mniejsza z tym. Trasa "Magic Tour" z powodu choroby Mercury...

Trójmiejski zespół Gówno to nie jest grupa zbuntowanych małolatów, która chwyciła za instrumenty i zaczęła grać muzykę na wzór punkowych kapel. Gówno to zespół z „krwi i kości”, złożony w głównej mierze z absolwentów gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Artystów tworzących nie tylko muzykę, ale również grafikę, wizualizacje oraz art ziny. Muzycy trójmiejskiej grupy grają oczywiście punk rocka, czego nietrudno się domyślić, gdyż tylko artyści punkowi mają do siebie taki dystans. Ciężko sobie wyobrazić zespół grający rocka progresywnego, który by zatytułował swoje płyty „To nie jest kurwa Pink Floyd” oraz „Gówno na żywo w teatrze w oknie”. „Czarne rodeo”, płyta znakomita w swoim gatunku, spodoba się wszystkim słuchaczom, którym nie będą przeszkadzały wulgaryzmy zawarte w piosenkach. Wielkim atutem płyty są świetne, mocne, przenikliwe teksty opisujące rzeczywistość. Szczególnie dosadne są: utwory: „Kwiecień”, nawiązujący do katastrofy ekologicznej w Zatoce Meksykańskiej oraz smoleńskiej z k...

Trójmiejski zespół Gówno to nie jest grupa zbuntowanych małolatów, która chwyciła za instrumenty i zaczęła grać muzykę na wzór punkowych kapel. Gówno to zespół z „krwi i kości”, złożony w głównej mierze z absolwentów gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Artystów tworzących nie tylko muzykę, ale również grafikę, wizualizacje oraz art ziny. Muzycy trójmiejskiej grupy grają oczywiście punk rocka, czego nietrudno się domyślić, gdyż tylko artyści punkowi mają do siebie taki dystans. Ciężko sobie wyobrazić zespół grający rocka progresywnego, który by zatytułował swoje płyty „To nie jest kurwa Pink Floyd” oraz „Gówno na żywo w teatrze w oknie”. „Czarne rodeo”, płyta znakomita w swoim gatunku, spodoba się wszystkim słuchaczom, którym nie będą przeszkadzały wulgaryzmy zawarte w piosenkach. Wielkim atutem płyty są świetne, mocne, przenikliwe teksty opisujące rzeczywistość. Szczególnie dosadne są: utwory: „Kwiecień”, nawiązujący do katastro...

"Peoria" to jedna z najlepiej ocenionych polskich płyt ostatnich miesięcy. Debiutancki album trójmiejskiego zespołu Enchanted Hunters wypełnia muzyka folk, przypominająca dokonania Joanny Newsom, Beach House oraz Björk. Piosenki Enchanted Hunters są mało przebojowe, chwytają dopiero po kilku przesłuchaniach, jednak w miarę upływu czasu nie sposób się od nich uwolnić. "Peoria" to album wykonany profesjonalnie. Intryguje okładka z lisem autorstwa Marty Marszałek. Eteryczne, melancholijne utwory wypełniające krążek, to miód dla uszu miłośników indie folku. Muzycy Enchanted Hunters są nie tylko świetnymi instrumentalistami, czego dowodem są czarujące partie fletu Magdy Gajdzicy oraz skrzypiec Gosi Penkalli. Dziewczyny posiadają również talent wokalny, a pełniąca rolę głównej wokalistki Penkalla dobrze śpiewa w języku angielskim. "Peoria" to krążek nie dla wszystkich. Miłośnicy innych gatunków muzycznych, a również fani zespołu Clannad raczej nie mają tu czego ...

"Peoria" to jedna z najlepiej ocenionych polskich płyt ostatnich miesięcy. Debiutancki album trójmiejskiego zespołu Enchanted Hunters wypełnia muzyka folk, przypominająca dokonania Joanny Newsom, Beach House oraz Björk. Piosenki Enchanted Hunters są mało przebojowe, chwytają dopiero po kilku przesłuchaniach, jednak w miarę upływu czasu nie sposób się od nich uwolnić. "Peoria" to album wykonany profesjonalnie. Intryguje okładka z lisem autorstwa Marty Marszałek. Eteryczne, melancholijne utwory wypełniające krążek, to miód dla uszu miłośników indie folku. Muzycy Enchanted Hunters są nie tylko świetnymi instrumentalistami, czego dowodem są czarujące partie fletu Magdy Gajdzicy oraz skrzypiec Gosi Penkalli. Dziewczyny posiadają również talent wokalny, a pełniąca rolę głównej wokalistki Penkalla dobrze śpiewa w języku angielskim. "Peoria" to krążek nie dla wszystkich. Miłośnicy innych gatunków muzycznych, a również fani zespołu Clannad raczej nie mają tu czego ...

Lider folkowego projektu Hush Arbors, Keith Wood oraz członkowie amerykańskiego zespołu Arbouretum pod kierownictwem Dave'a Heumanna postanowili połączyć siły i nagrali razem płytę "Aureola". Pierwszą część krążka wypełniają melancholijne numery Wooda, przeznaczone głównie dla wielbicieli folku. Artysta zachwyca przede wszystkim umiejętnością łączenia folkowych brzmień z elementami muzyki psychodelicznej oraz fantastycznym, wysoko ustawionym głosem. Wood skocznym, rytmicznym "Prayer of Forgetfulness" oraz wybornymi gitarowymi solówkami w "Up yr Coast" i "People & Places" udowodnił, jak jest dobrym technicznie twórcą, jednak na "Aureola" czaruje tylko raz za pomocą łzawej, akustycznej ballady "The Sleeper", będącą jedną ze szczytowych punktów albumu. Arbouretum nagrał natomiast trzy długie, przesiąknięte psychodelią rockowe utwory, przeznaczone zdecydowanie do większego grona odbiorców. Epickie kawałki Heumanna i spółki...

Lider folkowego projektu Hush Arbors Keith Wood oraz członkowie amerykańskiego zespołu Arbouretum pod kierownictwem Dave'a Heumanna postanowili połączyć siły i nagrali razem płytę "Aureola". Pierwszą część krążka wypełniają melancholijne numery Wooda, przeznaczone głównie dla wielbicieli folku. Artysta zachwyca przede wszystkim umiejętnością łączenia folkowych brzmień z elementami muzyki psychodelicznej oraz fantastycznym, wysoko ustawionym głosem. Wood skocznym, rytmicznym "Prayer of Forgetfulness" oraz wybornymi gitarowymi solówkami w "Up yr Coast" i "People & Places" udowodnił, jak jest dobrym technicznie twórcą, jednak na "Aureola" czaruje tylko raz za pomocą łzawej, akustycznej ballady "The Sleeper", będącą jedną ze szczytowych punktów albumu. Arbouretum nagrał natomiast trzy długie, przesiąknięte psychodelią rockowe utwory, przeznaczone zdecydowanie do większego grona odbiorców. Epickie kawałki Heumanna i spółki ...

Mali jest jednym z najbiedniejszych państw świata. Mieszkańcy kraju cierpią na chroniczny brak wody, wisi nad nimi widmo głodu. Ostatnio ich sytuację skomplikował konflikt zbrojny. Niesamowite jest to, że to właśnie z Mali pochodzą artyści, którzy uznawani są za kulturalne wizytówki Afryki: wirtuoz gry na korze (21-strunowej harfie zbudowanej z dużej, rozciętej w połowie tykwy) Toumani Diabaté, reprezentujacy afrykańskiego bluesa zespół Tinariwen oraz grający muzykę afrykańską w połączeniu z elektronicznymi oraz popowymi brzmieniami duet Amadou & Mariam. Sidi Toure jest kolejnym malijskim muzykiem zdobywającym świat. Artysta jest obecny na scenie od wczesnych lat 80., jednak dopiero niedawno jego kariera zaczęła się rozkręcać. Muzyk do 2011 roku miał na koncie zaledwie jeden krążek "Hoga" wydany przez Stern's Records w 1996 roku. W barwach słynnej, niezależnej amerykańskiej wytwórni Thrill Jockey gitarzysta wydał w przeciągu dwóch lat dwa albumy: "Sahel Folk...

Mali jest jednym z najbiedniejszych państw świata. Mieszkańcy kraju cierpią na chroniczny brak wody, wisi nad nimi widmo głodu. Ostatnio ich sytuację skomplikował konflikt zbrojny. Niesamowite jest to, że to właśnie z Mali pochodzą artyści, którzy uznawani są za kulturalne wizytówki Afryki: wirtuoz gry na korze (21-strunowej harfie zbudowanej z dużej, rozciętej w połowie tykwy) Toumani Diabaté, reprezentujacy afrykańskiego bluesa zespół Tinariwen oraz grający muzykę afrykańską w połączeniu z elektronicznymi oraz popowymi brzmieniami duet Amadou & Mariam. Sidi Toure jest kolejnym malijskim muzykiem zdobywającym świat. Artysta jest obecny na scenie od wczesnych lat 80., jednak dopiero niedawno jego kariera zaczęła się rozkręcać. Muzyk do 2011 roku miał na koncie zaledwie jeden krążek "Hoga" wydany przez Stern's Records w 1996 roku. W barwach słynnej, niezależnej amerykańskiej wytwórni Thrill Jockey gitarzysta wydał w przeciągu dwóch lat dwa albumy: "Sahel Folk...

Jon Porras jest członkiem kalifornijskiego duetu Barn Owl, którego twórczość zaliczana jest przez amerykańskich krytyków do najważniejszych dzieł psychodelicznych i transowych początku XXI wieku. Artysta jest twórcą niezwykle płodnym. Barn Owl mają na koncie osiem albumów oraz jeden singiel, mimo to Porras rozpoczął z niezwykłym impetem karierę solową. "Black Mesa" to drugi studyjny krążek Porrasa wydany w ciągu ostatnich miesięcy - debiutancki album Amerykanina "Undercurrent" ukazał się w 2011 roku. Drugi album amerykańskiego gitarzysty i kompozytora nie obfituje w fajerwerki, jakimi raczą swoich fanów Eddie Van Halen czy Kirk Hammett, jednak ten monotonny, zawierający siedem flegmatycznie rozwijających się kompozycji krążek jest jedną z najciekawszych gitarowych płyt wydanych w ostatnich miesiącach. Muzyk w trakcie nagrywania materiału inspirował się eksperymentalną twórczością ekscentrycznego amerykańskiego kompozytora La Monte Younga, nagraniami awangardowego ja...

Jon Porras jest członkiem kalifornijskiego duetu Barn Owl, którego twórczość zaliczana jest przez amerykańskich krytyków do najważniejszych dzieł psychodelicznych i transowych początku XXI wieku. Artysta jest twórcą niezwykle płodnym. Barn Owl mają na koncie osiem albumów oraz jeden singiel, mimo to Porras rozpoczął z niezwykłym impetem karierę solową. "Black Mesa" to drugi studyjny krążek Porrasa wydany w ciągu ostatnich miesięcy - debiutancki album Amerykanina "Undercurrent" ukazał się w 2011 roku. Drugi album amerykańskiego gitarzysty i kompozytora nie obfituje w fajerwerki, jakimi raczą swoich fanów Eddie Van Halen czy Kirk Hammett, jednak ten monotonny, zawierający siedem flegmatycznie rozwijających się kompozycji krążek jest jedną z najciekawszych gitarowych płyt wydanych w ostatnich miesiącach. Muzyk w trakcie nagrywania materiału inspirował się eksperymentalną twórczością ekscentrycznego amerykańskiego kompozytora La Monte Younga, nagraniami awangardowego ja...

Jedenasty studyjny album pochodzącego z Dearborn w stanie Michigan duetu Windy & Carl "We Will Always Be", jest doskonałą propozycją dla wielbicieli space rocka oraz muzyki ambient, lubujących się w pozbawionych melodii, jednostajnych pejzażach Briana Eno, eterycznych, post-rockowych eksperymentach Talk Talk oraz surowych, nastrojowych konstrukcjach Tima Heckera. Najnowsze dzieło Amerykanów wypełniają długie, powolne, monotonne utwory, składające się z szumów, szmerów oraz różnego rodzaju efektów dźwiękowych. Najbardziej wyróżniającym się fragmentem najnowszej płyty zespołu jest akustyczna ballada "For Rosa", jednak największe wrażenie robi rozciągnięty do granic nieskończoności, zabierający słuchaczy w kosmiczną podróż do odległych przestrzeni dźwiękowych, dziewiętnastominutowy "Fainting in the Presence of the Lord". "We Will Always Be" jest na pewno albumem ciekawym, ale na pewno nie przełomowym i skierowanym do wąskiego grona odbiorców.

Jedenasty studyjny album pochodzącego z Dearborn w stanie Michigan duetu Windy & Carl "We Will Always Be", jest doskonałą propozycją dla wielbicieli space rocka oraz muzyki ambient, lubujących się w pozbawionych melodii, jednostajnych pejzażach Briana Eno, eterycznych, post-rockowych eksperymentach Talk Talk oraz surowych, nastrojowych konstrukcjach Tima Heckera. Najnowsze dzieło Amerykanów wypełniają długie, powolne, monotonne utwory, składające się z szumów, szmerów oraz różnego rodzaju efektów dźwiękowych. Najbardziej wyróżniającym się fragmentem najnowszej płyty zespołu jest akustyczna ballada "For Rosa", jednak największe wrażenie robi rozciągnięty do granic nieskończoności, zabierający słuchaczy w kosmiczną podróż do odległych przestrzeni dźwiękowych, dziewiętnastominutowy "Fainting in the Presence of the Lord". "We Will Always Be" jest na pewno albumem ciekawym, ale na pewno nie przełomowym i skierowanym do wąskiego grona odbiorców.

Mirroring to artystyczny sojusz dwóch młodych, utalentowanych artystek amerykańskiej sceny niezależnej Jesy Fortino, znanej szerzej jako Tiny Vipers oraz Liz Harris, ukrywającej się pod pseudonimem Grouper. "Foreign Body" powinien przypaść do gustu fanom dokonań obu pań. Na płycie artystki odważnie eksplorują stylistyki ambient, shoegaze oraz folk. Utwory Liz Harris oraz Jesy Fortino odchodzą od schematów zwykłej popowej piosenki, przybierając formy ascetycznego minimalizmu. Na tym tle zdecydowanie wyróżnia się kawałek "Silent From Above", będący jednocześnie leniwym pejzażem z wykorzystaniem akustycznych gitar oraz ambient-popowym majstersztykiem. "Foreign Body" to wymagający dużego skupienia album. Krążek zaspokoi estetyczne potrzeby wąskiego grona odbiorców, ceniących w muzyce przede wszystkim klimat, jednak z czystym sumieniem można go również polecić osobom szukającym czegoś nowego, zainteresowanym tym, co się dzieje na rynku muzycznym i pragnącym ode...

Mirroring to artystyczny sojusz dwóch młodych, utalentowanych artystek amerykańskiej sceny niezależnej Jesy Fortino, znanej szerzej jako Tiny Vipers oraz Liz Harris, ukrywającej się pod pseudonimem Grouper. "Foreign Body" powinien przypaść do gustu fanom dokonań obu pań. Na płycie artystki odważnie eksplorują stylistyki ambient, shoegaze oraz folk. Utwory Liz Harris oraz Jesy Fortino odchodzą od schematów zwykłej popowej piosenki, przybierając formy ascetycznego minimalizmu. Na tym tle zdecydowanie wyróżnia się kawałek "Silent From Above", będący jednocześnie leniwym pejzażem z wykorzystaniem akustycznych gitar oraz ambient-popowym majstersztykiem. "Foreign Body" to wymagający dużego skupienia album. Krążek zaspokoi estetyczne potrzeby wąskiego grona odbiorców, ceniących w muzyce przede wszystkim klimat, jednak z czystym sumieniem można go również polecić osobom szukającym czegoś nowego, zainteresowanym tym, co się dzieje na rynku muzycznym i pragnącym ode...

Pochodząca z Chicago kapela prochu nie wymyśliła, jednak trzeci krążek amerykańskich muzyków indie rockowych "Pre Language" jest jedną z najbardziej melodyjnych i przyjaznych słuchaczom, alternatywnych płyt ostatnich miesięcy. Grupa powstała w 2008 roku, jednak tworzą ją muzycy niezwykle doświadczeni. Jej mózgiem jest gitarzysta Brian Case, znany z działającej w latach 1995-2004 progresywnej formacji 90 Day Man oraz powstałej w 2001 roku garażowej grupy The Ponys, jednak jej najbardziej rozpoznawalnym członkiem jest bez wątpienia perkusista kultowego nowojorskiego zespołu Sonic Youth. Muzyka Disappears to energetyczny, wściekły, gitarowy jazgot, zainspirowany dokonaniami The Stooges, The Fall oraz Gang of Four. Wszystkie kawałki z "Pre Language" to prawdziwe punkrockowe petardy, agresywne, narkotyczne, przywołujące lata świetności alternatywnego rocka. Na najnowszej płycie Amerykanów nie znajdziemy numerów, mających szanse zostać hymnami popkultury, jednak takie ka...

Pochodząca z Chicago kapela prochu nie wymyśliła, jednak trzeci krążek amerykańskich muzyków indie rockowych "Pre Language" jest jedną z najbardziej melodyjnych i przyjaznych słuchaczom, alternatywnych płyt ostatnich miesięcy. Grupa powstała w 2008 roku, jednak tworzą ją muzycy niezwykle doświadczeni. Jej mózgiem jest gitarzysta Brian Case, znany z działającej w latach 1995-2004 progresywnej formacji 90 Day Man oraz powstałej w 2001 roku garażowej grupy The Ponys, jednak jej najbardziej rozpoznawalnym członkiem jest bez wątpienia perkusista kultowego nowojorskiego zespołu Sonic Youth. Muzyka Disappears to energetyczny, wściekły, gitarowy jazgot, zainspirowany dokonaniami The Stooges, The Fall oraz Gang of Four. Wszystkie kawałki z "Pre Language" to prawdziwe punkrockowe petardy, agresywne, narkotyczne, przywołujące lata świetności alternatywnego rocka. Na najnowszej płycie Amerykanów nie znajdziemy numerów, mających szanse zostać hymnami popkultury, jednak takie ka...

Space Sugar - Space Sugar Debiutancka EP-ka młodego trójmiejskiego zespołu Space Sugar zatytułowana po prostu "Space Sugar" to ciekawa propozycja dla fanów gitarowego grania oraz wszystkich zainteresowanych polską sceną muzyczną. Członkowie formacji nie są żółtodziobami. Obdarzona fantastycznym głosem Anna Szuchiewicz była członkiem zafascynowanego starodawnymi obrzędami ludowymi, śpiewającego pieśni ukraińskie żeńskiego zespołu Poghanky. Gitarzysta i trębacz Maciej Lubieniecki współtworzył kapelę Tour de Mars oraz występował na scenie z samym Marcinem Świetlickim. Z kolei Robert Kiesz grał na perkusji w zespole Radio Bagdad, z którym zagrał ponad 200 koncertów. Muzycy zarejestrowali płytkę pod czujnym okiem Kuby Mańkowskiego i Jana Galbasa współpracującymi z będacymi na topie kapelami: deathmetalowym Behemothem, trashmetalowym Acid Drinkers oraz sludge metalowym Blindead. Krążek przyciąga uwagę oprawą graficzną – rozmyta okładka "Space Sugar" autorstwa Dagny Majews...

Space Sugar - Space Sugar Debiutancka EP-ka młodego trójmiejskiego zespołu Space Sugar zatytułowana po prostu "Space Sugar" to ciekawa propozycja dla fanów gitarowego grania oraz wszystkich zainteresowanych polską sceną muzyczną. Członkowie formacji nie są żółtodziobami. Obdarzona fantastycznym głosem Anna Szuchiewicz była członkiem zafascynowanego starodawnymi obrzędami ludowymi, śpiewającego pieśni ukraińskie żeńskiego zespołu Poghanky. Gitarzysta i trębacz Maciej Lubieniecki współtworzył kapelę Tour de Mars oraz występował na scenie z samym Marcinem Świetlickim. Z kolei Robert Kiesz grał na perkusji w zespole Radio Bagdad, z którym zagrał ponad 200 koncertów. Muzycy zarejestrowali płytkę pod czujnym okiem Kuby Mańkowskiego i Jana Galbasa współpracującymi z będacymi na topie kapelami: deathmetalowym Behemothem, trashmetalowym Acid Drinkers oraz sludge metalowym Blindead. Krążek przyciąga uwagę oprawą graficzną – rozmyta okładka "Space Sugar" autorstwa Dagny Majews...