Noel Gallagher's High Flying Birds - Chasing Yesterday

noel_gallagher__chasing_yesterday


Noel Gallagher's High Flying Birds - Chasing Yesterday (2015) Sour Mash



Pierwszy krążek zespołu Noel Gallagher's High Flying Birds był pokazem siły byłego lidera Oasis. Takie utwory jak "Everybody's on the Run" czy "AKA... What a Life!" ukazały Noela Gallaghera w pełni sił twórczych, jako artystę posiadającego niezwykły zmysł muzyczny, zawsze trafiającego w gusta Brytyjczyków oraz fanów klasycznego rocka. Drugi album nowej kapeli Noela Gallaghera rewolucji nie przynosi. "Chasing Yesterday" zawiera dziesięć przyzwoitych, typowych dla piosenkarza numerów, z których pozytywnie wyróżniają się: przypominający mocne kawałki Oasis z czasów "Be Here Now" utwór" Lock All the Doors" oraz wytypowana do promocji albumu dynamiczna piosenka "Ballad of the Mighty I", nie odbiegająca za bardzo od tego, co muzycy prezentowali na swojej debiutanckiej płycie. Pozostałe kawałki z płyty "Chasing Yesterday" wyróżniają się spośród tysięcy, produkowanych codziennie na wyspach brytyjskich numerów muzycznych: ciekawymi zagrywkami gitarowymi oraz odwołaniami do twórczości macierzystej formacji Gallaghera.Dla przykładu utwór otwierający album "Riverman" rozpoczyna się gitarowymi akordami, do złudzenia przypominającymi "Wonderwall" - jeden z największych hitów braci Gallagher. Jednak zagrywka z początku tej piosenki jest tylko puszczeniem oka do słuchaczy, którzy otrzymują ambitną pop-rockową balladę, zawierającą uduchowioną solówkę gitarową, przełamaną na dodatek brzmieniem saksofonu.Zupełnie nieudanym kawałkiem jest za to numer "In the Heat of the Moment", wyróżniający się obciachowym zaśpiewem "Na Na Na Na Na" w refrenie, który w wykonaniu Noela brzmi żenująco. "Chasing Yesterday" to płyta posiadająca swoje plusy, jednak jest to album zdecydowanie mniej wyrazisty i generalnie słabszy od debiutanckiej płyty kapeli Noel Gallagher's High Flying Birds. Rutyna oraz brak konkurencji ze strony Liama Gallaghera, któremu rozpadł się zespół Beady Eye na pewno miały wpływ na poziom tego wydawnictwa.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Queen - A Kind of Magic, recenzja 2008

Obraz
Queen - A Kind of Magic (1986) EMI 01. One Vision – 5:11 02. A Kind of Magic – 4:24 03. One Year of Love – 4:28 04. Pain Is So Close to Pleasure – 4:22 05. Friends Will Be Friends – 4:13 06. Who Wants to Live Forever – 5:17 07. Gimme the Prize – 4:35 08. Don't Lose Your Head – 4:38 09. Princes of the Universe – 3:34 W 1986 roku zespół Queen znajdował się u szczytu popularności. Formacja funkcjonowała jako ikona hard rocka z lat 70. oraz gwiazda muzyki pop. Swój sukces w latach 80. grupa zawdzięczała zgrabnym radiowym przebojom oraz wielkim, perfekcyjnie wykonywanym koncertom, takim jak występ w Rio de Janeiro w styczniu 1985 roku, gdzie zespół zagrał przed blisko 200-tysięczną publicznością. Wielkim sukcesem medialnym okazał się także występ na charytatywnym koncercie Live Aid, zorganizowanym przez Boba Geldofa na stadionie Wembley w Londynie 13 lipca 1985 roku. Geldof po usłyszeniu wiązanki największych przebojów Queen ogłosił ich koncert najlepszym występem wieczoru. Nic dziwneg...
Czytaj więcej

Podsumowanie roku - najlepsze albumy 2010 roku. Miejsca 15-11.

Obraz
15.Bonobo - Black Sands Simon Green dzięki najnowszemu dziełu "Black Sands" stał się nie tylko rozpoznawalną postacią sceny elektronicznej, ale też wykonawcą bardziej uznanym niż legendarny trip-hopowy skład Massive Attack, który w 2010 roku powrócił do życia całkiem niezłym krążkiem "Helligoland". 14. Caribou – Swim Daniel Snaith jest jednym z czołowych przedstawicieli kanadyjskiej sceny muzycznej, coraz bardziej odciskającej piętno na światowej popkulturze. Mimo że słuchaczom hasło Kanada przywodzi na myśl barokowe kompozycje Arcade Fire oraz zakorzenione w dźwiękach z pierwszych gier komputerowych utwory Crystal Castles to w państwie klonowego liścia najbardziej docenionym twórcą kanadyjskim pozostaje właśnie Snaith, znany jako Manitoba (nazwa zapożyczona od jednej z kanadyjskich prowincji) oraz Caribou (renifer). Tak sie stało, że dzieła nagrane pod pseudonimem Caribou zyskały największą popularność ze wszystkich kompozycji Snaitha. Poprzedni krążek artysty ...
Czytaj więcej

David Bowie - The Next Day Extra EP

Obraz
David Bowie - The Next Day Extra EP (2013) ISO, Columbia 1. Atomica - 4:05 2. Love Is Lost (Hello Steve Reich Mix by James Murphy for the DFA) - 10:24 3. The Informer - 4:31 4. I'd Rather Be High (Venetian Mix) - 3:49 5. Like a Rocket Man - 3:29 6. Born in a UFO - 3:02 7. God Bless the Girl - 4:11 Nagrania z "The Next Day Extra EP" przeszły bez echa. Niesłusznie. Wydany bez większego medialnego szumu krążek zawiera świetne utwory, które każdy fan Davida Bowiego powinien znać. Otwierający płytę kawałek "Atomica" nawiązuje do wczesnych lat 70. gdy królował glam rock. Ten dynamiczny numer brzmi jakby był nagrywany na potrzeby albumu "Pin Ups", a nie "The Next Day". "Atomica" jest zdecydowanie ok, jednak prawdziwą bombą na tym krążku jest numer " Love Is Lost (Hello Steve Reich Mix by James Murphy for the DFA) ". Ten długi, trwający ponad 10 minut utwór powstał we współpracy z Jamesem Murphym z LCD Soundsystem. Dziwne i wsz...
Czytaj więcej