Damon Albarn - Everyday Robots

Damon Albarn - Everyday Robots


Damon Albarn - Everyday Robots (2014) Parlophone · Warner Bros · XL



Damona Albarna nie da się zignorować, ani nie docenić. Albarn, który był jedną z twarzy brit-popowego boomu w latach 90., w XXI wieku pracował nad bardzo interesującymi projektami. Artystycznego oraz komercyjnego sukcesu, który odniósł w połowie lat 90. wraz z Blur nie powtórzył, jednak nie sposób było go nie dostrzec. Produkcje Gorillaz, Monkey oraz The Good, The Bad & The Queen trzymały poziom.


"Everyday Robots" to pierwszy krążek sygnowany nazwiskiem piosenkarza. Albarn nie ukrywa się za pseudonimem i twierdzi, że jest to jego najbardziej osobisty album. Płyta "Everyday Robots" jest dziełem niezwykle wyciszonym, refleksyjnym i niedzisiejszym. Dwa najważniejsze kawałki z tego albumu: "Everyday Robots" oraz "Lonely Press Play" wybrane do promocji krążka opowiadają o wszechobecnej technologii, samotności i wyalienowaniu dzisiejszego społeczeństwa. Utwory z tej płyty są udanym połączeniem folku z nowoczesną elektroniką i zawierają pomysłowe sample ze starych płyt winylowych z lat 50. Damon Albarn trzyma tak wysoki poziom, że nawet wesoła, żartobliwa piosenka o małym słoniu "Mr Tembo" nie irytuje, chociaż u wielu innych wykonawców taka błahostka by nie przeszła.


Płyta "Everyday Robots" została należycie doceniona. Krążek otrzymał nominację do nagrody Mercury (przegrał z hip-hopową płytą "Dead" szkockiego zespołu Young Fathers), natomiast sam Albarn został nominowany do nagrody Brit w kategorii najlepszy artysta.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Queen - A Kind of Magic, recenzja 2008

Obraz
Queen - A Kind of Magic (1986) EMI 01. One Vision – 5:11 02. A Kind of Magic – 4:24 03. One Year of Love – 4:28 04. Pain Is So Close to Pleasure – 4:22 05. Friends Will Be Friends – 4:13 06. Who Wants to Live Forever – 5:17 07. Gimme the Prize – 4:35 08. Don't Lose Your Head – 4:38 09. Princes of the Universe – 3:34 W 1986 roku zespół Queen znajdował się u szczytu popularności. Formacja funkcjonowała jako ikona hard rocka z lat 70. oraz gwiazda muzyki pop. Swój sukces w latach 80. grupa zawdzięczała zgrabnym radiowym przebojom oraz wielkim, perfekcyjnie wykonywanym koncertom, takim jak występ w Rio de Janeiro w styczniu 1985 roku, gdzie zespół zagrał przed blisko 200-tysięczną publicznością. Wielkim sukcesem medialnym okazał się także występ na charytatywnym koncercie Live Aid, zorganizowanym przez Boba Geldofa na stadionie Wembley w Londynie 13 lipca 1985 roku. Geldof po usłyszeniu wiązanki największych przebojów Queen ogłosił ich koncert najlepszym występem wieczoru. Nic dziwneg...
Czytaj więcej

Podsumowanie roku - najlepsze albumy 2010 roku. Miejsca 15-11.

Obraz
15.Bonobo - Black Sands Simon Green dzięki najnowszemu dziełu "Black Sands" stał się nie tylko rozpoznawalną postacią sceny elektronicznej, ale też wykonawcą bardziej uznanym niż legendarny trip-hopowy skład Massive Attack, który w 2010 roku powrócił do życia całkiem niezłym krążkiem "Helligoland". 14. Caribou – Swim Daniel Snaith jest jednym z czołowych przedstawicieli kanadyjskiej sceny muzycznej, coraz bardziej odciskającej piętno na światowej popkulturze. Mimo że słuchaczom hasło Kanada przywodzi na myśl barokowe kompozycje Arcade Fire oraz zakorzenione w dźwiękach z pierwszych gier komputerowych utwory Crystal Castles to w państwie klonowego liścia najbardziej docenionym twórcą kanadyjskim pozostaje właśnie Snaith, znany jako Manitoba (nazwa zapożyczona od jednej z kanadyjskich prowincji) oraz Caribou (renifer). Tak sie stało, że dzieła nagrane pod pseudonimem Caribou zyskały największą popularność ze wszystkich kompozycji Snaitha. Poprzedni krążek artysty ...
Czytaj więcej

David Bowie - The Next Day Extra EP

Obraz
David Bowie - The Next Day Extra EP (2013) ISO, Columbia 1. Atomica - 4:05 2. Love Is Lost (Hello Steve Reich Mix by James Murphy for the DFA) - 10:24 3. The Informer - 4:31 4. I'd Rather Be High (Venetian Mix) - 3:49 5. Like a Rocket Man - 3:29 6. Born in a UFO - 3:02 7. God Bless the Girl - 4:11 Nagrania z "The Next Day Extra EP" przeszły bez echa. Niesłusznie. Wydany bez większego medialnego szumu krążek zawiera świetne utwory, które każdy fan Davida Bowiego powinien znać. Otwierający płytę kawałek "Atomica" nawiązuje do wczesnych lat 70. gdy królował glam rock. Ten dynamiczny numer brzmi jakby był nagrywany na potrzeby albumu "Pin Ups", a nie "The Next Day". "Atomica" jest zdecydowanie ok, jednak prawdziwą bombą na tym krążku jest numer " Love Is Lost (Hello Steve Reich Mix by James Murphy for the DFA) ". Ten długi, trwający ponad 10 minut utwór powstał we współpracy z Jamesem Murphym z LCD Soundsystem. Dziwne i wsz...
Czytaj więcej